你嚮往一個只有快樂、不需思考的世界嗎？
20世紀的《黑鏡》
引起軒然大波的完美世界謊言

西元2540年，人類社會摒除了痛苦煩惱，階級分明，個人成就出生就注定，因此不需太過努力；生育統一管理，可以盡情享受性愛；甚至還有解憂妙藥甦麻，隨時來一口，再大的不適應不開心都能轉瞬成煙。這種看似美妙的平衡，卻因為一位野蠻人的出現，掀起了波瀾⋯⋯

Science, Liberty and Peace

Available in graphic novel form for the first time, Aldous Huxley's classic novel of authoritarianism Brave New World, adapted and illustrated by Fred Fordham, the artist behind the graphic novel edition of To Kill A Mockingbird.

Originally published in 1932, Brave New World is one of the most revered and profound works of twentieth century literature. Touching on themes of control, humanity, technology, and influence, Aldous Huxley's enduring classic is a reflection and a warning of the age in which it was written, yet remains frighteningly relevant today.

With its surreal imagery and otherworldly backdrop, Brave New World adapts beautifully to the graphic novel form. Fred Fordham's singular artistic flair and attention to detail and color captures this thought-provoking novel as never before, and introduces it to a new generation, and countless modern readers, in a fresh and compelling way.

Aldous Huxley's lifelong concern with the dichotomy between passion and reason finds its fullest expression both thematically and formally in his masterpiece Point Counter Point . By presenting a vision of life in which diverse aspects of experience are observed simultaneously, Huxley characterizes the symptoms of "the disease of the modern man" in the manner of a composer--themes and characters are repeated, altered slightly, and played off one another in a tone that is at once critical and sympathetic.

First published in 1928, Huxley's satiric view of intellectual life in the '20s is populated with characters based on such celebrities as D.H. Lawrence, Katherine Mansfield, Nancy Cunard, and John Middleton Murry, as well as Huxley himself.

دنیای قشنگ نو نمایان‌ترین اثر هاکسلی است. بعضی از منتقدان طنز این کتاب را بیش از حد تلخ و تند می‌دانند. پرخاش توفنده‌ای که هاکسلی به صنعت‌گرایی دیوانه‌وار انسان امروز می‌کند، در عین حال هم امید او را به بشر و هم نومیدی او را از بشر نشان می‌دهد. به یک اعتبار در تحلیل آخر، این کتاب را باید خوشبینانه دانست، زیرا با وجود تهدید همه جانبه‌ای که حیات بشر را احاطه کرده‌است، هاکسلی به بقای او اعتقاد دارد. از طرف دیگر شاید بتوان گفت که هاکسلی «امروز» را هجو می‌کند نه آینده را. ناکجاآباد فردای او همین خراب آباد امروز ماست. «دنیای قشنگ نو» از اعقاب جمهوریت افلاطون است و به گفته‌ی یکی از ناقدان، هاکسلی اتوپیا را از آن جهت علم می‌کند که دیگر هرگز علم نشود. آخرین سخنش این است که امکان زیستن هست ولی این‌گونه زیستن زندگانی نیست.