The three long stories in this volume show the range and virtuosity of Italy's most imaginative writer. "Like Jorge Luis Borges and Gabriel Garcia Marquez, Italo Calvino dreams perfect dreams for us" (John Updike, New Yorker).Translated by William Weaver and Archibald Colquhoun. A Helen and Kurt Wolff Book

In these widely praised essays, Calvino reflects on literature as process, the great narrative game in the course of which writer and reader are challenged to understand the world. Calvino himself made the selection of pieces to be included in this volume. Translated by Patrick Creagh. A Helen and Kurt Wolff Book

“In each other’s presence we became mute, would walk in silence side by side along the road to San Giovanni. To my father’s mind, words must serve as confirmations of things, and as signs of possession; to mine, they were foretastes of things barely glimpsed, not possessed, presumed.” —from The Road to San Giovanni
In these autobiographical essays, published after Italo Calvino’s death, the intellectually vibrant writer not only reflects on his own past, but also inquires into the very workings of memory itself. From the title essay’s lyrical evocation of the author’s relationship with his father, and a charming account of teenage years spent in the glow of the cinema screen, to Calvino’s reminiscences of his experiences in the Italian Resistance during World War II and of his years in Paris, to his declaration of purpose as a writer in the final essay’s visionary fragments, these five “memory exercises” are heartfelt, affecting, and wise.
“Brimming with Calvino’s beautifully crafted prose, dry humor, and continual questioning . . . Calvino has been very well served by his translator, Tim Parks.” —Observer

Oltre cento interviste distribuite nell'arco di quattro decenni: il più imponente corpus disponibile di autocommenti calviniani. L'effetto è quello di un grande cantiere autobiografico: un'autobiografia in progress, mobile e sfaccettata, costruita per successive espansioni. Un'autopresentazione simile a un prisma rotante che prende forma davanti ai nostri occhi, senza mai consentire una visione completa e stabilizzata. Proprio così, forse, Calvino avrebbe desiderato apparire: coerente ma non inerte, dinamico senza essere dispersivo, e intento a un'assidua costruzione di sé. Pur nella brevità del respiro consentito dalla forma intervista, queste pagine offrono una messe di osservazioni straordinariamente ricca. Sull'opera calviniana, ma anche sul genere romanzesco, sulla letteratura italiana, sul modo di leggere e sul ruolo dei lettori. E poi valutazioni politiche sulla storia italiana e numerose considerazioni su se stesso.

'An indispensable writer ... Calvino, possesses the power of seeing into the deepest recesses of human minds and then bringing their dreams to life' Salman Rushdie
The difference between life and literature; the good intentions of holiday reading; the avante-garde; the fate of the novel; the fantastical; the art of translation: these are just some of the ideas in The Written World and the Unwritten World. A collection of essays, articles, interviews, correspondence, notes and other occasional pieces on writing, reading and interpreting books, this work gives us new insight into Italo Calvino's expansive, curious and generous mind.
Translated by Ann Goldstein

"Che cos'è oggi la città per noi? Penso d'aver scritto qualcosa come un ultimo poema d'amore alle città, nel momento in cui diventa sempre più difficile viverle come città." (Da una conferenza di Calvino tenuta a New York nel 1983) Città reali scomposte e trasformate in chiave onirica, e città diaboliche e surreali che diventano archetipi moderni di un testo narrativo altamente poetico.

La bizzarra storia del visconte Medardo di Terralba che, colpito al petto da una cannonata turca, torna a casa diviso in due metà (una cattiva, malvagia, prepotente, ma dotata di inaspettate doti di umorismo e realismo, l'altra gentile, altruista, buona, o meglio "buonista"). «Tutti ci sentiamo in qualche modo incompleti» disse Calvino in un'intervista «tutti realizziamo una parte di noi stessi e non l'altra.»

Una silloge di testi non narrativi di Italo Calvino: articoli apparsi su riviste e quotidiani, interventi a congressi, interviste, introduzioni,cataloghi, lettere... testi eterogenei per forma ma compatti per i temi trattati: dalla riflessione sul rapporto con il lettore al problema del tradurre, al legame con la tradizione e l'avanguardia.

卡尔维诺用小说搭起迷宫，与读者你一起做文字和思想的游戏，正如情欲开放了男人和女人的时空，阅读，也让读者、作者和作品碎成万花筒里的玻璃，自由变幻着世界。繁华镜像之间，你是否看见了卡尔维诺的狡黠？

Que se passe-t-il lorsqu'un homme rentre de la guerre avec seulement la moitié droite de son corps ? Quelle vie peut-il espérer mener ? Quelle possibilité s'offre à lui quand sa seconde moitié réapparaît ? Et quelle morale doit-on tirer de cette histoire ? Vous le découvrirez en lisant l'histoire du vicomte Médard de Terralba qui est confronté aux deux parties de son être, l'une qui ne cherche qu'à faire le mal et l'autre qui pèche par excès de bonté. Conte philosophique qui fait la part belle à l'humour, ce récit permet d'approfondir l'étude du texte narratif, de travailler l'argumentation et de revoir les notions de merveilleux et de fantastique. Premier volet d'une trilogie, gageons que ce conte donnera aux élèves l'envie de connaître les deux autres.

Au cours d'une bataille contre les Turcs, Médard de Terralba, chevalier génois, est coupé en deux par un boulet de canon. Ses deux moitiés continuent de vivre séparément, fane faisant le bien, l'autre mutilant tout sur son passage.
Ce conte est pétri d'humour et de cynisme. Le monde imaginaire de Calvino où des doigts coupés indiquent la route à suivre, où les lépreux vivent heureux a pourtant toutes les couleurs du réel Et le Vicomte pourfendu prouve avec brio que la vertu comme la perversité absolues sont également inhumaines.

Parti en guerre contre les Turcs, le vicomte Médard de Terralba est fendu en deux par un boulet de canon. Néanmoins, sa moitié droite survit.
De retour sur ses terres, elle va se montrer d’une odieuse cruauté, faisant régner la terreur chez les habitants. Mais voici que l’autre moitié fait son apparition au pays…
Le vicomte pourfendu est une œuvre inépuisable, où la réflexion sur l’incomplétude de l’homme ne prend jamais le pas sur l’humour et les plaisirs de la narration.
Le vicomte pourfendu fait partie de la trilogie Nos ancêtres, qui comprend également Le baron perché et Le chevalier inexistant.

L'origine, lo sviluppo e la funzione della fiaba studiato dal grande narratore che ha portato a termine la prima grande raccolta organica del patrimonio favolistico italiano.

ایتالو کالوینو قصه‌گوی چیره‌دستی است. او می‌گفت برای بهتر دیدن و زیستن راه‌های بی‌شماری را می‌توان آزمون کرد. یکی از این راه‌ها این است که بالای درخت زندگی کنیم. مثل «کوزیمو». حتا اگر پسر بارون باشی و وارث املاک و دارایی‌هایش. کوزیمو این کار را انجام می‌دهد و از نوجوانی بالای درخت زندگی می‌کند و تا پایان عمر از درخت پایین نمی‌آید. بهانهٔ او سخت‌گیری‌های خانواده است. سنت‌های دست‌وپاگیر زندگی اشرافی و مقررات خشک زمینی. او قانون منعطف و مرطوب جنگل را بیشتر دوست دارد و شگفت این که هر چه بیشتر از زندگی کلیشه‌ای زمینیان فاصله می‌گیرد، آمیزش او با جنبه‌های جزء زندگی زمینی بیشتر می‌شود. او از بالای درخت زمین را بهتر از بقیه می‌بیند.

کتاب حاوی روایت‌های مختلفی از حوادثی است که برای کوزیموی درخت‌نشین در طول مدت درخت‌نشینی‌اش رخ می‌دهد. عشق‌هایش، رفتارش و اندیشه‌اش. حوادثی که همیشه دور از ذهن می‌نماید ولی راوی با شیرینی تمام واقعی بودن حوادث را به خواننده تحمیل می‌کند هر چه که همیشه تاکید می‌کند باور کردنش سخت است. داستان در قرن هجده و نوزدهٔ اروپا روایت می‌شود. زمانی که از گوشه و کنار زمزمه‌های نواندیشی، روشنگری و به‌زیستی شنیده می‌شود. همان زمان که کم کم جمهوری بزرگ فرانسه شکل می‌گیرد، کوزیمو هم به فکر استقرار جمهوری درختستان می‌افتد. فرانسه با ناپلئون امپراطوری می‌شود و جمهوری درختستان هم هرگز تشکیل نمی‌شود. ناپلئون با کوزیمو دیدار می‌کند به زندگی او غبطه می‌خورد و می‌گوید: «دلش می‌خواست اگر ناپلئون نبود، کوزیمو بود». در کل می‌توان کتاب را گریز از همه گیری و پیش روی به سوی نوزیستی و به زیستی عنوان کرد. روایتی اومانیستی از یک طبیعت گرایی ناب و این دریک جمله کلیدی که کل کتاب را خلاصه می‌کند و تکرار می‌شود نمود پیدا می‌کند. این جمله جوابی است که برادر کوزیمو (راوی) به «ولتر» می‌دهد. جایی که این فیلسوف، شگفت زده می‌پرسد: این که برادر شما همیشه بالای درختها می‌ماند، برای این است که به آسمان نزدیک‌تر باشد؟ و پاسخ می‌شنود که «برادرم معتقد است که برای بهتر دیدن زمین باید کمی از آن فاصله گرفت.»

ایتالو کالوینو نویسنده ایتالیایی این کتاب را در سال ۱۹۵۷ نوشته است. در مقام مقایسه اگر ویکنت شقه شده، شوالیه ناموجود و علی الخصوص شهرهای نامریی را از این نویسنده خوانده باشید، احتمالا خواندن «بارون درخت نشین» شما را زیاد راضی نخواهد کرد. فضای وهم آلود و اساطیری شهرهای نامریی در این کتاب دیده نمی‌شود. بارون درخت نشین مانیفست زندگی است. زندگی دلخواه.